Erfstelling betekenis, uitleg en voorbeelden

Een erfstelling is de clausule in je testament waarin je een erfgenaam benoemt.

Wettelijke betekenis van het begrip erfstelling

In de wet staat het volgende over de erfstelling:

Artikel 4:115 Burgerlijk Wetboek:

Een erfstelling is een uiterste wilsbeschikking, krachtens welke de erflater aan een of meer daarbij aangewezen personen zijn gehele nalatenschap of een aandeel daarin nalaat.

De volgende clausules zijn wel een erfstelling:

  • Ik benoem X tot mijn enige erfgenaam.
  • Aan Y laat ik 10% van mijn nalatenschap na.
  • Mijn kinderen zijn mijn erfgenamen, ieder voor een gelijk deel.
  • Stichting Z krijgt één/vierde (1/4e) van mijn erfenis.

De volgende clausules zijn geen erfstelling maar een legaat:

  • Aan X laat ik € 1.000 na.
  • Ik legateer mijn koopwoning aan Y.
  • Mijn partner erft het vruchtgebruik van mijn hele erfenis.
  • Aan mijn broer laat ik een bedrag na ter grootte van 10% van mijn nalatenschap.

Het verschil tussen een erfstelling en legaat is belangrijk omdat een erfgenaam andere rechten en plichten heeft dan een legataris. Een legataris is bijvoorbeeld niet aansprakelijk voor de schulden van de overledene. Een erfgenaam is dat wel. De executeur moet rekening en verantwoording afleggen aan de erfgenaam. De erfgenaam heeft daar dus recht op. Een legataris heeft dat recht niet.

Meer lezen?

erfstelling betekenis